De toch echt heel bijzondere cursus Haal voedsel uit het Bos is nu halverwege zijn jaar/looptijd. We hebben vijf van de negen dagen meegemaakt en gaan inhoudelijk nu ook richting focus. In het begin leerden Fransjan de Waard en Wouter van Eck ons vooral om dat niet te (snel) te doen. Dat was echt lastig. Iedereen wilde, zoals Wouter dat treffend zei, zo snel mogelijk de handdoek (de beplanting)  in de nog niet eens ontworpen badkamer hangen, maar je moet eerst het basiswerk doen. Hoe ziet je land er eigenlijk uit. Wat groeit er al vanzelf? Hoe hoog staat het grondwater en hoe stroomt het? Wat zijn de economische -en bij landgoederen- familie componenten van het verhaal? Wat zie je eigenlijk als je kijkt? En hoe komt het dat iedereen zo anders kijkt? Tot echt het irritante toe bleven er maar vragen komen, maar nu bewijst zich al dat dat juist goed is om te doen, omdat je dan weet dat je, zodra je gaat focussen, geen funderingsvraagstukken hebt overgeslagen die je dan daarna als een boemerang wel weer eens terug zou kunnen krijgen.

Landgoed Grootstal, april
Poel vol eetbare Lisdodde op landgoed Gosselink

Vragen en ontmoetingen

Voedsel uit een weiland of akker is echt anders dan de de vragen die komen kijken bij voedsel uit het bos. Wat doe je met de bestaande, vaak verzuurde en ernstig verarmde bodem? Hoe bed je het voedselbos in in het bestaande verdienmodel? Hoe scherm je het voedselbosgebied af van de rest zodat wild even buiten gehouden kan worden?

Juist door de cursus echt op drie heel verschillende landgoederen te laten plaatsvinden en deze drie keer door alle seizoenen heen te bezoeken, worden die kwesties des te scherper gezet. Je ziet bij Welna de sporen van het wilde zwijn. En bij Grootstal hoor je het rumoer -en het verdienmodel- van de nabijheid van de stad.

Misschien wel de meest aangename verrassing van deze cursus is de samenstelling van de groep. Waar elders kom je een combinatie tegen van landgoedeigenaren en erfgenamen van alle leeftijden, jonge ondernemers die nieuwe verdienmodellen zoeken en gedegen bosbouwers en bosbeheerders die hetzelfde aan het doen zijn? Niet. En die combinatie is zeer vruchtbaar. Want de groep kent ook evenzovele gemene delers: iedereen in de groep houdt van de natuur en denkt na over ons voedselvraagstuk. Bijna iedereen heeft zelf land tot zijn beschikking waar de kennis gelijk kan worden toegepast en de hele groep is ook even nieuwsgierig naar vooral die handdoeken.

Voorlopig zitten we samen in de kroeg en dat zorgt voor een vruchtbare samenwerking. Want, dit is ook weer een unieke Wouter van Eck metafoor: een plantgilde is een groep bomen, struiken en ondergroei die allemaal graag naar dezelfde kroeg komen, juist omdat ze het samen gezellig hebben, maar wel ieder hun eigen input en behoeftes hebben. De een komt met de lunch, de ander komt borrelen. De een staat graag, de ander gaat zitten. En dan hou je het samen goed uit in dezelfde kroeg. En die variatie aan input en behoeftes zie je ook in deze groep. Een bosbeheerder brengt heel waardevolle kennis, maar leert ook weer van de denkwijze van de jonge ondernemer en die leert weer van de langetermijnvisie van een landgoedeigenaar enzovoort.

We zijn zeker van plan om deze cursus volgend jaar weer te geven. Als je belangstelling hebt, laat het ons weten op info@theplant.nl

By | 2017-09-21T14:31:37+00:00 juli 4th, 2017|agro ecologie|0 Comments

About the Author:

#green #food #ecosystems #neweconomy. http://theplant.nl & http://ecosystemrestorationcamps.org

Leave A Comment